4 Mart 2013 Pazartesi

UYUYAMAMA

BU BİR UYUYAMAMA HİKAYESİDİR.
İlk aylar cimcimenin uykusunu düzene koymaya çalışmakla geçti. Sonra düzenimiz oturdu. Kaçta yatar kaçta kalkar az buçuk belli oldu.6.aya gelmeden gece uyanması teke düştü, düşmüştü.

Ne zaman alt kattaki kiracı taşındı. Ev sahibi gelmeye karar verdi bizde düzen müzen kalmadı.Evde tadilat vardı .Sanki yeni bir bina yapılıyordu alt katta. Apartman toz içinde, gürültü hat safhada, matkap, balyoz,çekiç ne varsa vardı evde sabah 8 akşam 8 çalışma var.
 Bizim evdeyse çığlıklar yükseliyordu. hadi uyku saatlerinde dışarı çıktık. ama her zaman da dışarı çıkılmıyor ki. bir de bitiş tarihi belirsiz bir inşaat olunca.
O gürültü bizim evi ele geçirdi. gündüz çığlık çığlığa uyanmalar bize gece uyumama uyanma olarak geri döndü. ben kızım doğdu doğalı.gece her saat başı kalkmamıştım bile ama 1 saat uyusun diye dua eder hale geldim düşünün. Bir de buna diş eklendi ki değmeyin keyfimize.

1 buçuk ay sürdü bu tadilat tam 1 buçuk ay benim güzel uyuyan kızım o deli gibi gürültüde uyuma çalışması verdi.
sonra tadilat bitti 10 gün sadece belirsiz saatlerde geldi ustalar.
bu sırada eski düzeni oturtmaya çalıştım.
10 günün sonunda ev sahibi taşındı. Asıl çile buymuş sonra anladım.
13 yaşında kız ve 6 yaşında erkek çocukları vardı. Akşam 6 dan sonra  apartman çığlıktan geçilmiyor.Bizim üstümüzdekiler bile uyanıyor bu çocukların bağırmalarına bizim ev inliyor artık.
uyardım, ben ne yapayım ki çocuklara ikisi de söz tutmuyor diyor hanımefendi. Bakın bebek var uyuyamıyor seslerden, çığlık çığlığa uyanıyor, en azından siz bağırmayın o zaman.
ve 1 gün boyunca ses yok. 2. gün ses biraz biraz çıktı. artık uyarıların bir anlamı yok.
Ne yapmalıyım bilmiyorum. evimi seviyorum komşularımı seviyorum. ama uyku konusunda düzenimizin böyle bozulmasını da kaldıramıyorum.
Benim yerimde siz olsanız ne yapardınız. 
Evin altından metro çalışması varmış vardiyalı çalışıyorlar. Hayırlı uğurlu ola...